مکن تو روی چو خورشید خود نهان از من
که در فراق برآمد دو صد فغان از من
روان به پای تو کردم دلی که بود مرا
قرار و صبر و خرد بستدی روان از من
چو سرو ناز اگر سوی باغ بخرامی
به جای زر به نثار قدت روان از من
صبا برو بر یار شکسته پیمانم
بپرس دلبر ما را به صد زبان از من
پس از سلام و تحیت چو بی شمار دهی
بگو بگوی خدا را به دلستان از من
که رفت تا تو برفتی قرار از دل ما
چراست آن رخ زیبا چنین نهان از من
گذشت عشق من و تو ز خسرو و شیرین
از آن زنند به هر کوچه داستان از من
به هجر روی تو بس ناتوان و مسکینم
ببرد عشق رخت طاقت و توان از من
چو نیست هیچ نصیبم ز شادی شب وصل
ملول من ز جهان در غم و جهان از من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از پنهان شدن چهرهٔ یار و دوری او شکایت میکند و میگوید دل و جان و شکیباییاش را به او باخته است. سپس باد صبا را پیک میکند تا پس از سلامهای بسیار از یار پیمانشکن بپرسد چرا رخ خود را پنهان کرده است. عاشق عشق خود را برتر از عشق خسرو و شیرین و زبانزد کوچهها میداند و در پایان، بیبهره از شب وصال، از جهان دلگیر است و جهان نیز از او؛ و با واژهٔ «جهان» به تخلص خود اشاره میکند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ خورشیدمانندت را از من پنهان نکن، زیرا در دوری تو صدها ناله و فریاد از من برخاسته است.
هوش مصنوعی: دلی را که داشتم بیدرنگ به پای تو نثار کردم و تو آرامش و شکیبایی و عقل را یکباره از من گرفتی.
هوش مصنوعی: اگر مانند سرو با ناز به سوی باغ بخرامی، به جای زر جانم را نثار قامت تو میکنم. «روان» در این بیت به معنای جان است و با «روان» بیت پیش بازی لفظی دارد.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، نزد یار پیمانشکنم برو و با صد زبان از جانب من احوال دلبرم را بپرس.
هوش مصنوعی: پس از آنکه سلام و درودهای بیشمار رساندی، تو را به خدا، از سوی من به آن دلربا این پیام را بگو:
هوش مصنوعی: که از هنگامی که تو رفتی، آرام از دل ما رفته است؛ چرا آن چهرهٔ زیبا را اینگونه از من پنهان میکنی؟
هوش مصنوعی: عشق من و تو از عشق خسرو و شیرین هم فراتر رفته است و از همین رو در هر کوچهای داستان عشق مرا بر زبان میآورند.
هوش مصنوعی: در دوری از روی تو بسیار ناتوان و بیچارهام و عشق چهرهات تاب و توان را از من گرفته است.
هوش مصنوعی: چون از شادی شب وصال هیچ بهرهای ندارم، من در اندوه از جهان دلگیرم و جهان نیز از من دلگیر است. «جهان» تخلص شاعر نیز هست و به خود او اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که باشد آنکه رساند ز راه لطف و کرم
رسالتی بجناب خدایگان از من
کراست قدرت آن کین سخن فرو خواند
بسمع اشرف سردار شه نشان از من
امیر عالم عادل که به ز مدحت او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.