ای جهان این همه درد دل بی پایان چیست
دردم از حد بشد اکنون تو بگو درمان چیست
از جفای تو دلم سوخت به احوال جهان
این ستم از فلک خیرهٔ سرگردان چیست
گفت اینست مرا حال دل خستهٔ ریش
منتظر بر در آن یار که تا فرمان چیست
گفتمش از تو بعیدیم و به عیدی رخ را
بنما گفت به عیدِ رخ ما قربان چیست
گفتمش جان جهان پیش کشت خواهم کرد
روز دیدار رخ دوست بگفتا آن چیست
گفتمش مشکل دیدار خودم آسان کن
گفت ای بی خرد آخر به جهان آسان چیست
آتش عشق وی اندر دل و جانم سوزد
بکن اندیشه که حال من تردامان چیست
چون سر و مال و جهان در سر عشقش کردم
ای عزیزان جفاپیشه سخن در جان چیست
غمزهاش گفت به تیغ غم عشقش بکُشم
گفتم ای دل تو مخور غم سخن مستان چیست
چونکه بختم برساند به شب وصل ای دل
با من خسته نگویی که مرا تاوان چیست
سرو با قامت رعناش نروید در جوی
پیش رنگ رخ دلدار گل بستان چیست
بلبل طبع لطیفش چو به آواز آید
در چمن بلبل خوش گو چه بود دستان چیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با خطاب به خود (جهان) از درد بیپایان عشق و ستم روزگار مینالد و سپس گفتوگویی با یار میآورد: هر پیشکش و درخواستی که دارد، یار با بیاعتنایی یا طعنه پاسخ میدهد که جان چه ارزشی دارد و در جهان هیچ کاری آسان نیست. در پایان، شاعر پس از سخن از فداکردن همهچیز و امید به وصال، زیبایی قامت و چهره و آواز یار را برتر از سرو و گل و بلبل میشمارد.
هوش مصنوعی: ای جهان (شاعر خود را خطاب میکند)، اینهمه درد بیپایانِ دل از چیست؟ دردم از اندازه گذشته است؛ اکنون تو بگو چارهاش چیست.
هوش مصنوعی: از ستم تو دلم بر حال جهان (خودِ شاعر) سوخت. این ستمی که از آسمانِ گستاخ و سرگردان میرسد برای چیست؟
هوش مصنوعی: دل گفت حالِ منِ خسته و زخمی این است که بر درِ آن یار چشمبهراه ایستادهام تا ببینم فرمانش چیست.
هوش مصنوعی: به یار گفتم از تو دوریم؛ به مناسبت عید چهرهات را نشان بده. گفت برای عیدِ دیدار روی ما چه قربانیای آوردهای؟ (بازی لفظی میان «بعید» و «به عید»).
هوش مصنوعی: گفتم در روز دیدار روی تو، جانِ جهان را پیشکش تو میکنم. گفت آن جان چه ارزشی دارد؟
هوش مصنوعی: گفتم دشواری دیدارت را برایم آسان کن. گفت ای نادان، آخر در جهان چه چیزی آسان است؟
هوش مصنوعی: آتش عشق او در دل و جانم شعله میکشد؛ اندیشه کن که حال منِ گنهکار و آلودهدامن چگونه است.
هوش مصنوعی: وقتی سر و مال و همهٔ هستیام را در راه عشق او دادم، ای عزیزانِ ستمپیشه، دیگر سخن از جان چه معنایی دارد؟
هوش مصنوعی: غمزهٔ یار گفت با شمشیر غمِ عشقش مرا میکشد. به دل گفتم غم مخور؛ سخنِ مستان چه اعتباری دارد؟
هوش مصنوعی: ای دل، چون بخت مرا به شب وصال برساند، آیا به منِ خسته نمیگویی که بهای این وصال و تاوانم چیست؟
هوش مصنوعی: سرو با قامت زیبای او در کنار جوی نمیروید و همپای او نیست؛ در برابر رنگ چهرهٔ دلدار، گل بوستان چه ارزشی دارد؟
هوش مصنوعی: وقتی طبع لطیفِ او چون بلبل به آواز درآید، بلبلِ خوشسخنِ چمن و نغمههایش در برابر او چه ارزشی دارند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با فلک دوش به خلوت گلهای میکردم
که مرا از کرم تو سبب حرمان چیست
این همه جور تو با فاضل و دانا ز چه جاست
وین همه لطف تو با بیهنر و نادان چیست
فلکم گفت که ای خسرو اقلیم سخن
[...]
چند گویی که چه چارهست و مرا درمان چیست
چاره جوینده که کردهست تو را خود آن چیست
چند باشد غم آنت که ز غم جان ببرم
خود نباشد هوس آنک بدانی جان چیست
بوی نانی که رسیدهست بر آن بوی برو
[...]
آخر ای دوست بمردم ز غمت درمان چیست
رازِ دل فاش کنم یا نکنم فرمان چیست
جور و بی داد مکن بیش و بترس از داور
کشتۀ عشق توم خونِ مرا تاوان چیست
ظاهرم می نگری مجتمعم می بینی
[...]
گر بگویم که درون دل من پنهان چیست
خود بگویی و بدانی که غم هجران چیست
خستگان تو که دور از تو، نه نزدیک تواند
تو چه دانی که همه شب به دل ایشان چیست
کشتنم خواهی، اینک سر و اینک خنجر
[...]
با فلک دوش بخلوت گله ئی میکردم
که مرا از کرم تو سبب حرمان چیست
اینهمه جور تو با مردم فاضل ز چه خاست
وینهمه فضل تو با جاهل و با نادان چیست
فلکم گفت که ایخسرو اقلیم هنر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.