ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست
جز درد و خون دیده در این روزگار نیست
زنهار غم مخور تو به احوال روزگار
زیرا که کار و بار جهان بر قرار نیست
خوش دار خاطرت مشو ای دل ز غم ملول
کاین دور چرخ را بجز این کار و بار نیست
جور و جفای چرخ ز حد رفت بر دلم
آخر کدام دل که از او بُردبار نیست
جان از کسی ستاند و دل از کسی برد
زنهار بر موافقتش اعتبار نیست
بردی بسا دلی به قد سرو و روی ماه
ما را چو سرو این همه دلها به بار نیست
گر یک شبی به کلبه احزان کنی گذر
در پای تو مرا بجز از جان نثار نیست
چندان سرشک دیده به راهت فشاندهام
کز آب دیدهٔ من مسکین گذار نیست
جان در فراق روی تو آمد به لب مرا
آخر چرا به وصل تواَم اختیار نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با اندرز به دل آغاز میشود که جهان ناپایدار است و نباید از گردش روزگار غم خورد، زیرا کار آسمان همین دگرگونی و ستم است و به همراهی آن اعتمادی نیست. در نیمهٔ دوم سخن به معشوق برمیگردد: شاعر جز جان چیزی برای نثار ندارد، آنقدر اشک ریخته که راه بسته شده و در فراق، جانش به لب رسیده است، اما وصال در اختیار او نیست.
هوش مصنوعی: ای دل، چه میتوان کرد وقتی جهان پایدار نیست؟ در این روزگار جز درد و اشک خونین چیزی نصیب نمیشود.
هوش مصنوعی: مبادا از اوضاع روزگار غمگین شوی، چون کار و بار جهان ثابت و پایدار نمیماند.
هوش مصنوعی: ای دل، خاطرت را شاد نگه دار و از غم دلتنگ مشو، چون گردش آسمان جز همین دگرگونی و رنجدادن کاری ندارد.
هوش مصنوعی: ستم و بیوفایی آسمان بر دل من از اندازه گذشت. کدام دل است که بار این ستم را به ناچار تحمل نکند؟
هوش مصنوعی: روزگار از یکی جان میگیرد و دل دیگری را میرباید؛ پس هرگز به همراهی و سازگاری آن اعتماد نکن.
هوش مصنوعی: ای معشوق، تو با قامتی چون سرو و رویی چون ماه دلهای بسیاری را بردی. اما من مانند سرو که بار و میوه ندارد، اینهمه دل ندارم که به تو بدهم.
هوش مصنوعی: اگر شبی از کلبهٔ غمزدهٔ من بگذری، جز جانم چیزی ندارم که به پایت نثار کنم.
هوش مصنوعی: آنقدر در راه تو اشک ریختهام که از سیل اشک من بیچاره دیگر راهی برای گذر نمانده است.
هوش مصنوعی: در دوری از روی تو جانم به لب رسیده است؛ پس چرا رسیدن به وصال تو در اختیار من نیست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست
آمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
اندر بهی شدنت بیابد بها بهار
تا تو بهی نیابی کس را بهار نیست
تا تو بهار یافتی از درد خستگی
[...]
کس را بر اختیار خدای اختیار نیست
بر دهر و خلق جز او کامگار نیست
قسمت چنان که باید کردست در ازل
و اندیشه را بر آنچه نهادست کار نیست
بر یک درخت هست دو شاخ بزرگ و این
[...]
سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست
نقشی به نیکویی چو تو در قندهار نیست
جفت مهی اگرچه به خوبیت جفت نیست
یار شهی اگر چه به خوبیت یار نیست
زلف تو مشک بارد و بر مه زره شود
[...]
آن طبع را که علم و سخاوت شعار نیست
از عالمیش فخر و ز زفتیش عار نیست
جز چشم زخم امت و تعویذ بخل نیست
جز رد چرخ و آب کش روزگار نیست
آن دست و آن زبان که درو نیست نفع خلق
[...]
ساکن شو و تو طاعت ایزد کن اختیار
کز مرد بختیار جز این اختیار نیست
پرهیزگار باش و چه سود است پند من
کامروز روز مردم پرهیزگار نیست
مرد خدای شو که خدای است دستگیر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.