برخیز که موسم تماشاست
بخرام که روز باغ و صحراست
امروز بنقد عیش خوشدار
آن کیست کش اعتماد فرد است
می هست و سماع و آن دگر نیز
اسباب طرب همه مهیاست
گلرا چو مشاطه ماه باشد
گر جلوه کند سزد که زیباست
نرگس چو بدیده خاک روبد
نتوان گفتن که سخن رعناست
رنگ رخ لاله بس لطیفست
وانخال سیاه چشم بدراست
تاخیمه زدست در دلم دوست
ما را ز درون دل تماشاست
از خود بدرآی و شاد بنشین
کاین هستی ماست کافت ماست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با دعوت به بهرهگیری از بهار، باغ، شراب و سماع آغاز میشود و بر غنیمتشمردن امروز تأکید دارد. شاعر سپس زیبایی گل، نرگس و لاله را وصف میکند. در پایان، تماشا از باغ بیرونی به درون دل میرود که جایگاه دوست است، و شاعر رهایی از خودی را راه شادی حقیقی میداند.
هوش مصنوعی: برخیز که فصل گردش و تماشا رسیده است؛ با ناز قدم بزن که روزِ رفتن به باغ و دشت است.
هوش مصنوعی: امروز را که نقد و در دست است غنیمت بدان و خوش بگذران؛ چه کسی هست که بتواند به فردا اطمینان داشته باشد؟
هوش مصنوعی: شراب هست و آواز و موسیقی هست و آن چیز دیگر (حضور یار) هم هست؛ همهٔ وسایل شادی آماده است.
هوش مصنوعی: وقتی آرایشگرِ گل خودِ ماه باشد، شایسته است که گل جلوهگری کند، زیرا بهراستی زیباست.
هوش مصنوعی: نرگس که سر به زیر دارد و گویی با چشمش خاکِ زمین را میروبد، نمیتوان گفت که خودپسند و پرناز است؛ خمیدگیاش نشانهٔ فروتنی است.
هوش مصنوعی: رنگ چهرهٔ لاله بسیار لطیف است و آن خال سیاه میان آن، چشمزخم را از او دور میکند.
هوش مصنوعی: از وقتی که دوست در دل من خیمه زده و ساکن شده است، تماشاگاه ما درون دل است و نیازی به تماشای بیرون نداریم.
هوش مصنوعی: از خودت بیرون بیا و خودبینی را رها کن و شادمان بنشین، زیرا همین هستی و خودیِ ماست که آفت و بلای ماست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا نقش خیال دوست با ماست
ما را همه عمر خود تماشاست
آنجا که جمال دلبر آمد
والله که میان خانه صحراست
وانجا که مراد دل برآمد
[...]
شوری ز دو عشق در سر ماست
میدان دل، از دو لشکر آراست
از یک نظرم دو دلبر افتاد
وز یک جهتم دو قبله برخاست
خورشیدپرست بودم اول
[...]
زین چار خلیفه مُلک شد راست
خانه به چهار حد مهیاست
این خاک ز لطف نور برخاست
وانگاه روان شد از چپ و راست
شد جانوری که آشیانش
برتر ز ضمیر و وهم داناست
هر لحظه ز فیض و فضل آن نور
[...]
شوری ز شرابخانه برخاست
برخاست غریوی از چپ و راست
تا چشم بتم چه فتنه انگیخت؟
کز هر طرفی هزار غوغاست
تا جام لبش کدام می داد؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.