ای کریمی که در جهان کرم
کس چو تو صدر بنده پرور نیست
مثل طبع تو هیچ دریا نی
همچو رای تو هیچ اختر نیست
بکرم یک دو لفظ من بشنو
ورچه وقت صداع چاکر نیست
پار تشریف بنده فرمودی
که ازان خلعتی نکو تر نیست
آنچنان جبه و دستاری
که نظیرش بمصر و ششتر نیست
خود نکوئی چرا نپوشیدست
خود نپرسی چراش بر سر نیست
بگرو کرده ام که بی برگم
وز تو پوشیده حال مضطر نیست
موسم رسم بنده رفت و هنوز
هیچ از رسم او میسر نیست
هست ماهی که مدحتت خواندم
که ازان به بکار دفتر نیست
هیچ ترویج هم نمی بینم
آه ترسم که بنده در خور نیست
گز ز بهر قصیده بود عطا
این هم از آن قصیده کمتر نیست
مکن ایصدر بنده را بنواز
که مرا راه جز بدین در نیست
زر بده گر نمیدهی دستار
جو و گندم بده اگر زر نیست
یا قضیم خری بفرمایش
گرچه در پایگاه تو خر نیست
هر چه شاید بده که در خوردست
کرنه گر هست مطلقا ور نیست
پس بترکش بگویم و بروم
که مرا هیچ وجه باور نیست
این سخن بین که چون رکیک آمد
زانکه کرنه بطبع من در نیست
آنچه گفتم برون ز طبع منست
تا نگوئی سخن مخمر نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر پس از ستایش بخشندگی ممدوح، یادآوری میکند که پارسال جبه و دستاری گرانبها از او گرفته، اما از تنگدستی آن را گرو گذاشته است. سپس میگوید هنگام مقرریاش گذشته و برای قصیدهٔ تازهاش هم پاداشی نگرفته، و با لحنی طنزآمیز درخواستش را از دستار و زر تا جو و گندم و حتی خوراک خر پایین میآورد. در پایان از سستی این گفتار پوزش میخواهد و آن را بیرون از طبع خود میشمارد.
هوش مصنوعی: ای بخشندهای که در عالم بخشش هیچ بزرگی مانند تو بندهنواز و حامی زیردستان نیست.
هوش مصنوعی: هیچ دریایی به گستردگی و بخشندگی سرشت تو نیست و هیچ ستارهای به روشنی اندیشه و تدبیر تو نیست.
هوش مصنوعی: از روی بزرگواری یکی دو سخن مرا بشنو، هرچند اکنون هنگام دردسر دادن به تو از سوی این خدمتگزار نیست.
هوش مصنوعی: پارسال به من خلعتی بخشیدی که هیچ خلعتی بهتر از آن نبود.
هوش مصنوعی: جبه و دستاری چنان بود که همانندش در مصر و شوشتر، که به پارچهبافی نامدارند، یافت نمیشود.
هوش مصنوعی: آیا نمیپرسی که چرا آن جامهٔ نیکو را نپوشیدهام و چرا آن دستار بر سرم نیست؟
هوش مصنوعی: آن را گرو گذاشتهام چون تهیدست و بیچیزم، و حال درمانده بر تو پوشیده نیست.
هوش مصنوعی: هنگام مقرری و مستمری سالانهٔ من گذشته و هنوز هیچ چیز از آن به دستم نرسیده است.
هوش مصنوعی: یک ماه است که در ستایش تو شعری خواندهام که در هیچ دفتری بهتر از آن نیست.
هوش مصنوعی: هیچ رونق و پاداشی هم برای آن نمیبینم؛ افسوس، میترسم که سزاوار عنایت تو نباشم.
هوش مصنوعی: اگر آن بخشش پارسال به پاس قصیده بود، این قصیدهٔ تازه هم از آن یکی کمتر نیست، پس سزاوار پاداش است.
هوش مصنوعی: ای بزرگ، از من دریغ مکن و مرا بنواز، زیرا جز درگاه تو راه و پناهی ندارم.
هوش مصنوعی: اگر دستار نمیدهی زر بده، و اگر زر نداری جو و گندم بده.
هوش مصنوعی: یا دستکم دستور بده خوراک و جوِ یک خر به من بدهند، هرچند در آخور تو خری نیست؛ سخنی به شوخی برای نشان دادن کمتوقعی خود.
هوش مصنوعی: هر چه شایسته است بده که همان درخور است؛ وگرنه بگو که اصلاً چیزی هست یا نیست تا تکلیفم روشن شود.
هوش مصنوعی: آنگاه از آن دل میکنم و میروم، زیرا دیگر به هیچ راهی برای رسیدن به آن امید و باور ندارم.
هوش مصنوعی: ببین این سخن چه سست و فرومایه از کار درآمد، زیرا چنین گفتار درخواستآمیز در سرشت من نیست.
هوش مصنوعی: آنچه گفتم بیرون از طبع و شیوهٔ همیشگی من است؛ این را گفتم تا نگویی که سخنم پخته و سنجیده نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بت که بتگر کندش دلبر نیست
دلبری دستبرد بتگر نیست
بت من دل برد که صورت اوست
آزری وار و صنع آزر نیست
از بدیعی ببوستان بهشت
[...]
عقل جز راست گوی و لمتر نیست
حیله سازنده و گلو بر نیست
عافیت زیر چرخ اخضر نیست
زانکه در بحر جای اخگر نیست
از پی او رسول دیگر نیست
بعد ازو هیچ کس پیمبر نیست
چون تو نازک نهال دیگر نیست
همه انگشتها برابر نیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.