خواهی که نزد خواجه قبولی بود ترا
منشین بخوان او برو از نان او مخور
ور چند گویدت تبکلف که نان بخور
فرمانبر آنچه گفت و بفرمان اومخور
زنهار خورولیک مخور نانش زینهار
وزنان طفل و بیوه بخور زان اومخور
خوانش چو خون حرام بود گرد آن مگرد
نانش چوجان عزیزست از جان او مخور
از گوشتش همی چش وازنان اومچش
از خون او همیخور و از خوان او مخور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه هجوی طنزآمیز دربارهٔ بخل خواجهای است. شاعر به ظاهر به مخاطب پند میدهد که اگر محبوبیت نزد خواجه را میخواهد، هرگز از نان او نخورد و تعارفش را جدی نگیرد. با اغراقی فزاینده میگوید خیانت، خوردن مال یتیم و بیوه، غیبت او و حتی خوردن خونش نزد خواجه پذیرفتنیتر از خوردن نانش است، زیرا نان برای او به عزیزیِ جان است.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی خواجه تو را بپسندد و نزد او عزیز باشی، بر سر سفرهاش ننشین؛ برخیز و برو و از نان او نخور.
هوش مصنوعی: اگرچه از روی تعارف و ظاهرسازی بگوید «نان بخور»، به آنچه در دل دارد عمل کن، نه به گفتهاش؛ به فرمان او نان نخور. یعنی دعوت او تعارف است و خواست واقعیاش این است که نخوری.
هوش مصنوعی: اگر خواستی پیمانشکنی و خیانت کن، ولی زنهار که نان او را نخوری؛ حتی از نان کودک یتیم و زن بیوه بخور، که گناهی بزرگ است، اما از نان او نخور. اغراقی طنزآمیز در بخل خواجه است.
هوش مصنوعی: سفرهٔ او مانند خون حرام است؛ گرد آن نگرد. نان او برایش به عزیزیِ جان است، پس از جان او نخور.
هوش مصنوعی: از گوشت او بچش، یعنی غیبتش کن، اما از نانش نچش؛ خونش را بخور، اما از سفرهاش چیزی نخور. یعنی آزردن خود او برایش آسانتر از خورده شدن نانش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.