از سر زلفش دلم سودا گرفت
وز دو لعلش آتشی در ما گرفت
قامت آن سرو آزاد از چه روی
سایهٔ لطف از سر ما واگرفت
چون بدیدم قامتش را در زمان
دل هوای آن قد و بالا گرفت
بی گناهم لطف فرمای و مگیر
ای عزیزم بیش از این بر ما گرفت
از فریب غمزه غمّاز تو
در سر بازارها غوغا گرفت
در دو عالم خشک و تر باری نماند
آتش عشق رخت بالا گرفت
روز و شب با وصل او آسودهام
تا خیالش در دو چشمم جا گرفت
دل برفت از دستم و جایش خوشست
زآنکه در زلف بتان مأوا گرفت
بس که باریدم به هجران آب چشم
سر به سر روی جهان دریا گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از دلباختگی به زلف و لب و قامت یار سخن میگوید و گله میکند که چرا یار سایهٔ لطفش را از سر او برداشته است. از یار میخواهد بر او که بیگناه است سخت نگیرد. در ادامه شور عشق را در بازار و در هر دو جهان فراگیر میداند و میگوید خیال یار مایهٔ آرامش اوست. غزل با اغراق در گریهٔ هجران پایان مییابد که روی جهان را دریا کرده است.
هوش مصنوعی: از سر زلف یار، دلم دچار سودا و شیفتگی شد و از دو لب سرخ چون لعل او آتشی به جان ما افتاد.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد که آن یار سروقامت و آزاد به چه دلیل سایهٔ مهربانیاش را از سر ما برداشت.
هوش مصنوعی: همین که قامت او را دیدم، در همان لحظه دلم آرزو و هوای آن قد و بالا را پیدا کرد.
هوش مصنوعی: ای عزیز من، من بیگناهم؛ به من مهربانی کن و بیش از این بر من سخت مگیر و خرده مگیر.
هوش مصنوعی: از فریبندگی نگاه و غمزهٔ رازفاشکن تو، در کوچه و بازار شور و غوغا برپا شد.
هوش مصنوعی: آتش عشق چهرهٔ تو چنان بالا گرفت و شعلهور شد که در هر دو جهان هیچ خشک و تری نسوخته باقی نماند.
هوش مصنوعی: از وقتی خیال او در چشمانم جای گرفته، شب و روز گویی با او همنشینم و آسودهام.
هوش مصنوعی: دلم از دستم رفت، اما جایش خوب است، چون در زلف زیبارویان پناه و منزل گرفته است.
هوش مصنوعی: در دوری یار آنقدر اشک ریختم که سراسر روی زمین را دریا فرا گرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علم معنی عالم جانها گرفت
علم صورت در زمین مأوی گرفت
زو پری و دیو ساحلها گرفت
هر یکی در جای پنهان جا گرفت
فتنه از بالای تو بالا گرفت
شهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
صانع از روی تو شمعی برفروخت
آتشی زان شمع در دلها گرفت
زلف مشکین تو بر هم زد صبا
[...]
کار بالای تو تا بالا گرفت
در همه دلها خیالت جا گرفت
هر که رفتار تو دید از بیم جان
هم ترا بهر شفاعت پا گرفت
تا نمی دیدم بلای جان ترا
[...]
عشق دلبر در دل ما جا گرفت
خانه خالی دید از آن مأوا گرفت
عاشق مستیم و در کوی مغان
عاقلان را کی بود بر ما گرفت
هر کسی دستی و دامانی دگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.