هر که در احمقی تمام بود
خلق گویند مغز خر خوردست
گر چنین است مجد قزوینی
مغز تنها نه مغز و سر خوردست
مغز و سر چیست؟ کو خری چرمه
با همه آلت سفر خوردست
....خر هم در آن میان بودست
چون خری از خران نر خوردست
در سرش مغز نیست پنداری
مغز او را خری دگر خوردست
نفرستاد ارمغانی من
مگرش این حدیث در خوردست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه هجوی است دربارهٔ مجد قزوینی. شاعر از این تعبیر عامیانه آغاز میکند که آدم بسیار نادان «مغز خر خورده» است. سپس آن را با اغراقی پلهپله پیش میبرد: مجد قزوینی سر و مغز و تمام خر را با ساز و برگش خورده است، و خری دیگر هم مغز خود او را خورده است. در پایان روشن میشود که انگیزهٔ این هجو آن بوده که مجد هدیهٔ شاعر را نفرستاده است.
هوش مصنوعی: مردم دربارهٔ کسی که در نادانی به نهایت رسیده باشد میگویند مغز خر خورده است.
هوش مصنوعی: اگر این سخن درست باشد، مجد قزوینی تنها مغز خر نخورده، بلکه مغز و سرِ خر را با هم خورده است.
هوش مصنوعی: مغز و سر که چیزی نیست؛ او یک خرِ چرمه را با همهٔ ساز و برگ سفرش یکجا خورده است.
هوش مصنوعی: چون خری نر خورده، عضوِ نرینهٔ خر هم در میان آن بوده است. واژهٔ آغاز مصراع در متن حذف شده و ظاهراً سخنی زشت و هجوآمیز است.
هوش مصنوعی: گویی در سرش اصلاً مغزی نیست و خرِ دیگری مغز او را خورده است.
هوش مصنوعی: او هدیهای را که باید برای من میفرستاد نفرستاد؛ پس شاید سزاوار همین سخنان و همین هجو باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.