ای که بر خدمت تو کردم وقف
هم نهان خود و هم پیدا را
چرخ را یک حرکت در همه عمر
بر خلاف تو نباشد یارا
نیست معلوم همانا بر وجه
حال من خاطر مولانا را
چشم دارم که کنی گوش کرم
سوی خادم شرف اصغا را
مدّتی رفت چو دستار دراز
که تو یک جبّه ندادی ما را
کرمت چون همگانرا تشریف
داد هم جاهل و دانا را
ای عجب می بتوانی دیدن
در چنین جامه چو من برنا را؟
زانکه هر هفته مرا این کارست
که مطّرا کنم این کالا را
مبلغی سیم به من بر جمعست
هم مطرّایی و هم رفّا را
بس که می شویم و می کوبم باز
جبّۀ خویشتن و دستا را
ریزه ریزه شدی از زخم کدین
پوششم گرنبدی جز خارا
وگر این حرمان کاریست که خاص
اوفتادست من تنها را
سیم شونده و کوبنده بده
تا ز سر باز کنم اینها را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از ممدوح خود که همهٔ کرمش را به دیگران رسانده، به شوخی و گلایه جبّهای میخواهد. او از جامهٔ فرسودهاش میگوید که هر هفته آن را میشوید و رفو میکند و به رفوگر و گازر بدهکار شده است. در پایان با طنزی ظریف میگوید اگر جبّه نصیب او نیست، دستکم مزد شستن و کوبیدن جامه را بدهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که پنهان و آشکار خود، یعنی همهٔ وجود و توانم را، وقف خدمت تو کردهام.
هوش مصنوعی: آسمان در همهٔ عمرش جرئت ندارد حتی یک حرکت برخلاف خواست تو انجام دهد.
هوش مصنوعی: گویا حال من آنچنانکه باید بر خاطر سرورم روشن نیست.
هوش مصنوعی: امید دارم که گوش بخشندگیات را به سوی این خدمتگزار بگردانی و او را به شنیدهشدن سربلند کنی.
هوش مصنوعی: روزگاری دراز، به درازی دستار، گذشته است و تو یک جبّه هم به من نبخشیدهای.
هوش مصنوعی: در حالی که بخشش تو به همه، چه نادان و چه دانا، خلعت داده است.
هوش مصنوعی: شگفتا، آیا تاب میآوری که جوانی چون مرا در چنین جامهٔ کهنهای ببینی؟
هوش مصنوعی: زیرا کار هر هفتهٔ من این است که این جامهٔ کهنه را تازه و آراسته کنم.
هوش مصنوعی: مبلغی پول هم به تازهکنندهٔ جامه و هم به رفوگر بدهکار شدهام.
هوش مصنوعی: از بس جبّه و دستار و پارچههای خود را پیوسته میشویم و با چوب گازری میکوبم.
هوش مصنوعی: اگر جامهام از سنگ خارا نبود، از ضربهٔ چوب گازران تکهتکه میشد؛ با ایهام به «خارا» که نوعی پارچهٔ ابریشمی نیز هست.
هوش مصنوعی: و اگر این محرومیت از بخشش تو چیزی است که تنها نصیب من شده است،
هوش مصنوعی: دستکم مزد شوینده و کوبندهٔ جامه را بده تا خودم را از این گرفتاریها برهانم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می دهد سبزه و گل صحرا را
می کند آبله رو دریا را
دوستان بیخبر از عالم من
معترض جمله که کُشتی ما را
من به حیرت که چگویم، چه دهم
پاسخ جمله شکایتها را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.