جا در صف عشاق مده اهل هوس را
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را
زآهم که شبیخون بفلک میزند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را
گردیده بحسرت پی محمل بگشائی
دانی که چه خون می چکد از ناله جرس را
رنجید ز آواز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با این هشدار آغاز میشود که هوسبازان را نباید با عاشقان راستین یکی دانست. سپس عاشق از این میگوید که از بیم آزرده شدن معشوق نالهاش را فرو خورده، و از سوز آه شبانه و دردِ جدایی پس از رفتن محمل یار سخن میگوید. در پایان، شاعر نگران است که معشوق که از نالهٔ او رنجیده، همه را بیگانه بشمارد.
هوش مصنوعی: به هوسبازان در صف عاشقان راستین جا مده. حیف است که گل را از خار و خاشاک بازنشناسی و عاشق صادق را با هوسران یکی بدانی.
هوش مصنوعی: عاشق به معشوق میگوید: برای اینکه از نالههای ما گرد ملالی بر دلت ننشیند، از ترس تو نفس را در سینه پنهان کردیم و حتی آه نکشیدیم.
هوش مصنوعی: امشب آه من چنان سوزان است که به آسمان شبیخون میزند. ای صبح، از آن بترس و نفس خود را نگه دار، یعنی سر مزن، وگرنه آه من تو را هم میسوزاند.
هوش مصنوعی: اگر با حسرت، چشم در پی محملِ یار رفته بگشایی، درمییابی که از نالهٔ زنگ کاروان چه خونی میچکد و جدایی چه دردی دارد.
هوش مصنوعی: آن یار ماهرو از ناله و آواز طبیب (شاعر) رنجید. میترسم که از این پس همه را مانند بیگانگان و رقیبان بشمارد و از همه دوری کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سیری نبود از لب شیرین تو کس را
کس سیر ندید از شکر ناب مگس را
نالان به سر کوی تو آییم که ذوقی است
در قافله کعبه روان بانگ جرس را
با صبح بگویید که بیوقت مزن دم
[...]
با شهپر عنقا چه نوا بال مگس را
همه نغمه داوود که دیدست جرس را
در معرض خورشید سها را چه نمایش؟
با نور تجلی چه ضیا نار قبس را؟
بس غنچه نشکفته به تاراج خزان رفت
[...]
از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟
از ناله بلبل چه خبر چوب قفس را؟
بربند به نرمی دهن هرزه درایان
از پنبه توان کرد زبان بند جرس را
هستی بهتپش رفت واثرنیست نفس را
فریادکزین قافله بردند جرس را
دل مایل تحقیق نگردید وگرنه
ازکسب یقین عشق توانکرد هوس را
هر دل نبرد چاشنی داغ محبت
[...]
صیاد به من تنگ چنان کرده قفس را
کز تنگی جا بسته به من راه نفس را
این چشم پرآشوب نگاهی که تو داری
مستی است که بندد به قفا دست عسس را
چون بر نکشم آه و فغان از دل صد چاک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.