چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
در آن دکان چو نکو بنگری جوانی هست
یکی جوان که زآوازه نکوئی او
نهی چو گوش بهر کوچه داستانی هست
گمان مکن که چو آن عارض و چو آن قامت
گلی بباغی و سروی ببوستانی هست
پس از سلام که این شیوه بشیرانست
زمین ببوس و بیان کن گرت بیانی هست
تو بی زبانی ما را حریف حرف نه ای
بداد من برس ای شوخ تا زبانی هست
که از «کلیم » سخن سنج این ترانه عشق
میانه من و آن بیوفا نشانی هست
طبیب خسته گراز خویش میروی وقتست
هنوز در تن زار تو نیم جانی هست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر پیکی را به محلهٔ «تل عاشقان» در اصفهان میفرستد و جوانی زیبا را که در دکانی آنجاست به او نشان میدهد؛ جوانی که آوازهٔ زیباییاش در همهٔ کوچهها پیچیده و گل و سرو به پای چهره و قامتش نمیرسند. سپس آداب رساندن پیام را به پیک میآموزد و از معشوق دادخواهی میکند. در پایان به شعر کلیم بهعنوان نشانهٔ عشق خود اشاره میکند و به خود میگوید تا نیمهجانی در تن دارد، وقت از خود رفتن است.
هوش مصنوعی: شاعر به پیک یا شنونده میگوید: اگر از محلهٔ «تل عاشقان» بگذری، دکانی هست و اگر در آن دکان خوب نگاه کنی، جوانی را میبینی.
هوش مصنوعی: جوانی چنان خوبرو که آوازهٔ نیکوییاش همهجا پیچیده است. در هر کوچهای گوش بدهی، داستانی از زیبایی او میشنوی.
هوش مصنوعی: گمان مبر که در هیچ باغی گلی مانند چهرهٔ او یا در هیچ بوستانی سروی مانند قامت او پیدا شود. او در زیبایی بیمانند است.
هوش مصنوعی: به پیک میگوید: نخست سلام کن که رسم مژدهآوران چنین است. سپس زمین را در برابرش ببوس و اگر توان سخن گفتن داری، پیام مرا بازگو کن.
هوش مصنوعی: خطاب به آن معشوق شوخ و دلربا است: تو خاموش و بیسخنی و همسخنِ ما نیستی. تا هنوز زبانی برای گفتن دارم، به دادخواهی من برس.
هوش مصنوعی: زیرا این ترانهٔ عاشقانه که از کلیمِ سخنسنج (کلیم کاشانی) به یادگار مانده، نشانهای از رابطهٔ میان من و آن یار بیوفاست. ظاهراً شاعر به شعر کلیم در همین وزن و قافیه اشاره دارد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای طبیبِ خسته، اگر میخواهی از خود بروی و جان بسپاری، اکنون وقتش است. هنوز نیمهجانی در تن نزارت مانده که بتوانی آن را نثار کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدست تو ملکا ملک خسروانی هست
بدین جهانت فرمان و کامرانی هست
تو یادگار فریدون و آن جمشیدی
ز هر دو بر دل و دیدار تو نشانی هست
همه سعادت و تایید از آسمان خواهند
[...]
ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست
سری چنین نه همانا بر آستانی هست
بیا، که با گل رویت فراغتی دارم
ز هر گلی که به باغی و بوستانی هست
اگر بخوان تو از لاغری نه در خوردیم
[...]
اگر ز هستی ما نام بینشانی هست
در آشیان هما مشت استخوانی هست
جمال اختر بختم نمی شود زایل
چو شمع دایم در طالعم زیانی هست
تو بیزبانی ما را حریف حرف نئی
[...]
ز بوی او به دل غنچه ارمغانی هست
ز داغ من جگر لاله را نشانی هست
به باغ رفتم و داغم چنان که پنداری
مرا به غنچه ز دلبستگی گمانی هست
گریزم از نفس خلق وقت دلتنگی
[...]
بر آستان توام، شب چو شد، فغانی هست
که شب فغان سگی در هر آستانی هست
دلم پر است، دم نزع شکوه تا نکنم؛
بپرس حال مرا، تا مرا زبانی هست!
گمان این بمنت نیست کز تو شکوه کنم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.