رفت حسن تو و عشقت بدل من باقیست
رونق افتاده از آن گلشن و گلخن باقیست
از فراق تو از آن روی ننالم که هنوز
شربت وصل ترا وقت چشیدن باقیست
مردم دیده ام از حسرت رویت بازست
خانه با خاک برابر شد و روزن باقیست
زندگی بار سفر بست و هوس بازبجاست
کاروان رفت ازین منزل و برزن باقیست
رمقی نیست بتن بسمل ما را که همان
در دلش حسرت در خاک تپیدن باقیست
از زبان گرچه فتادم، خبرم بازمگیر
تاب گفتار نه و ذوق شنیدن باقیست
کی شوم از تو تسلی به نگاهی هیهات
حسرت روی توام تا دم مردن باقیست
میوه باغ تو شد قسمت اغیار و مرا
هوس میوه ای از باغ تو چیدن باقیست
میبرد بخت بمیخانه ام امروز طبیب
که نه ساقی نه قدح نه می روشن باقیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «باقیست» بر تقابل آنچه رفته و آنچه مانده بنا شده است: زیبایی معشوق، عمر و فرصت وصال از دست رفته، اما عشق، حسرت و آرزو در دل عاشق باقی مانده است. شاعر با تصویرهایی چون خانهٔ ویرانی که پنجرهاش مانده، کاروانی که کوچ کرده و مرغ نیمبسمل، ماندگاری حسرت را نشان میدهد. در پایان طنزی تلخ دارد: بخت سرانجام او را به میخانه میبرد، اما وقتی که دیگر نه ساقی مانده و نه شرابی.
هوش مصنوعی: زیبایی تو از میان رفت، اما عشق تو هنوز در دل من مانده است؛ همچون باغی که رونقش از دست رفته ولی آتشخانهٔ حمام (گلخن) هنوز برجاست، یعنی سوز عشق مانده است.
هوش مصنوعی: از دوری تو ناله نمیکنم، چون هنوز امید دارم که روزی شربت وصال تو را بچشم.
هوش مصنوعی: مردمک چشمم از حسرت دیدن رویت هنوز باز مانده است؛ مانند خانهای که با خاک یکسان شده ولی پنجرهاش هنوز برجاست. یعنی وجودم ویران شده اما چشمم همچنان در انتظار توست.
هوش مصنوعی: عمر بار سفر بسته و رفته، اما هوس و آرزو هنوز مانده است؛ کاروان از این منزل کوچ کرده ولی محله و جای آن باقی است.
هوش مصنوعی: در تن مرغ سربریدهٔ ما رمقی نمانده، با این حال هنوز آرزوی تپیدن در خاک در دلش هست؛ یعنی عاشق نیمهجان هنوز شوق جاندادن در راه معشوق را دارد.
هوش مصنوعی: هرچند دیگر توان سخن گفتن ندارم، از من خبر و پیامت را دریغ مکن؛ توان گفتن نمانده اما شوق شنیدن از تو هنوز هست.
هوش مصنوعی: افسوس که با یک نگاه از تو آرام نمیگیرم؛ حسرت دیدن روی تو تا لحظهٔ مرگ با من خواهد ماند.
هوش مصنوعی: میوهٔ باغ تو، یعنی بهره از وصالت، نصیب بیگانگان و رقیبان شد و برای من فقط آرزوی چیدن میوهای از آن باغ مانده است.
هوش مصنوعی: طبیب میگوید: بخت امروز مرا به میخانه میبرد، اما وقتی که دیگر نه ساقی مانده، نه جام و نه شراب روشن؛ یعنی اقبال دیر و پس از گذشتن فرصت رسیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بعد وارستگیم سوز تو در تن باقیست
آتش افسرده ولی گرمی گلخن باقیست
پنجه ام را بگریبان کفن بند کنید
که هنوزم هوس جیب دریدن باقیست
سنگ را رحم ازین سنگدلان بیشترست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.