بشکست چشم مست تو جانا خمار ما
بربود زلف شَست تو از دل قرار ما
از آه بی دلان که برآرند صبحدم
آشفته گشت زلف تو چون روزگار ما
دایم خیال قدّ تو در دیدهٔ منست
زیرا که جای سرو بود در کنار ما
از پا درآمدم ز غم روی آن صنم
نگرفت دست دل شَبَکی آن نگار ما
دیدم بسی جهان و بگشتم به عشق او
کس نیست در جهان وفا همچو یار ما
گفتم شکار زلف تو گشتم ستمگرا
گفتا که هست خلق جهانی شکار ما
گفتم وفا و مهر نداری چرا بگو
مست فراغتی تو ز احوال زار ما
کارم خراب از غم و بارم به دل ز عشق
روزی نظر فکن تو در این کار و بار ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از چشم مست و زلف قلابگونهٔ معشوق میگوید که قرار را از دلش ربوده است، و از پریشانی خود و بیاعتنایی یار شکوه میکند. در گفتوگویی کوتاه، معشوق با غرور پاسخ میدهد که مردم یک جهان شکار او هستند. عاشق او را به بیوفایی و بیخبری از حال زارش متهم میکند و در پایان از او میخواهد روزی به حال ویرانش نظری بیفکند.
هوش مصنوعی: ای جان، چشم مست تو خماری ما را شکست و از میان برد، همانگونه که شراب خماری را میبرد. زلف تو که مانند قلاب ماهیگیری است، آرام و قرار را از دل ما ربود.
هوش مصنوعی: آه عاشقانِ دلباخته که سحرگاه از سینه برمیآید، زلف تو را پریشان کرد، همانگونه که روزگار ما پریشان است.
هوش مصنوعی: خیال قامت تو همیشه در چشم من است، زیرا جای سرو کنار جوی است. چشم پر از اشک من همان جوی است و قد تو همان سرو. «کنار» به معنای آغوش نیز هست.
هوش مصنوعی: از غم روی آن معشوق زیبا از پا افتادم، و آن نگار حتی یک شب هم دست دل مرا نگرفت و به یاریام نیامد.
هوش مصنوعی: جهان را بسیار دیدم و در عشق او همهجا گشتم. در همهٔ جهان کسی در وفاداری مانند یار ما نیست. «جهان» میتواند به نام شاعر نیز اشاره داشته باشد.
هوش مصنوعی: به او گفتم: ای ستمگر، من شکار زلف تو شدهام. پاسخ داد: مردم یک جهان شکار ما هستند، و تو تنها یکی از آنانی.
هوش مصنوعی: به او گفتم: بگو چرا وفا و مهربانی نداری؟ تو چنان سرمست آسودگی هستی که از حال زار ما بیخبری.
هوش مصنوعی: کار من از غم ویران شده و بار عشق بر دلم سنگینی میکند. روزی به این کار و بار ما نگاهی بینداز.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانا به جان رسید ز عشق تو کار ما
دردا که نیستت خبر از روزگار ما
در کار تو ز دست زمانه غمی شدم
ای چون زمانه بد، نظری کن به کار ما
بر آسمان رسد ز فراق تو هر شبی
[...]
آنها که بودهاند ز دل دوستدار ما
در نیک و بد موافق و اندهگسار ما
وان جمع دوستان و عزیزان که بود خوش
زایشان همیشه عیش دل روزگار ما
رفتند از این زمانهٔ بدعهد، زیر خاک
[...]
آمد بهار خرم آمد نگار ما
چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما
آمد مهی که مجلس جان زو منورست
تا بشکند ز باده گلگون خمار ما
شاد آمدی بیا و ملوکانه آمدی
[...]
یارب به آب این مژه اشکبار ما
کان سرو ناز را، بنشان در کنار ما
از ما غبار اگر چه بر انگیخت، درد او
گردی به دامنش مرساد، از غبار ما
ای دل درین دیار، نشان و نام جوی
[...]
ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما
چونست حال آن صنم گلعذار ما
باشد عنایتش به سوی خستگان هجر
یا دارد او فراغتی از روزگار ما
بربود دل ز دستم و در پای غم فکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.