در باغ، گل نماند و برفت از دیار ما
خوش بود هفتهای دو سه، گل در کنار ما
هرچند گل به حسن بسی لاف میزند
کی دارد او طراوت روی نگار ما
از ما مکش تو سر که بدان روی مهوشت
آشفته گشت زلف تو چون روزگار ما
بارست بر در تو سگان را ستمگرا
در خلوت وصال حرامست بار ما
در عهد حسن و دلبری ما در این جهان
کردی به یک زمان دل شهری شکار ما
پرسی که حال و کار جهان چیست در غمم
جز گریه در فراق رخت نیست کار ما
بگذر به خاک ما ز ره مردمی ولیک
ترسم به دامن تو نشیند غبار ما
گر دورم از جناب شریف تو عذرها
بپذیر چونکه نیست در آن اختیار ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با رفتن گل از باغ آغاز میکند و زیبایی یار را برتر از گل میداند. سپس از ستم معشوق مینالد که سگان کویش را راه میدهد اما عاشق را از خلوت وصال بازمیدارد. در بیت تخلص، «جهان» تنها کار خود را گریستن در فراق میخواند و در پایان از یار میخواهد دوریاش را که به اختیار خودش نیست ببخشد.
هوش مصنوعی: گل در باغ نماند و از سرزمین ما رفت؛ دو سه هفتهای که گل در آغوش ما بود خوش گذشت. اشاره به کوتاهی فصل گل و زودگذری خوشی است.
هوش مصنوعی: هرچند گل دربارهٔ زیبایی خود بسیار لاف میزند، هرگز تازگی و شادابی چهرهٔ یار ما را ندارد.
هوش مصنوعی: از ما روی برمگردان، زیرا زلف تو بر آن چهرهٔ ماهمانندت پریشان شده، همانگونه که روزگار ما پریشان است؛ پس میان ما و زلف تو همانندی هست.
هوش مصنوعی: ای ستمگر، سگان کوی تو اجازهٔ ورود به درگاهت را دارند، اما ورود ما به خلوتِ وصال تو ممنوع است.
هوش مصنوعی: در روزگار زیبایی و دلبریات در این جهان، در یک لحظه دل همهٔ شهر و دل ما را شکار کردی.
هوش مصنوعی: میپرسی که حال و کار «جهان» (شاعر) در غم چگونه است؛ کار ما در دوری از چهرهٔ تو جز گریستن نیست.
هوش مصنوعی: از روی مهربانی و انسانیت بر خاک (گور) ما گذر کن، اما میترسم غبار ما بر دامن تو بنشیند و آزردهات کند.
هوش مصنوعی: اگر از درگاه شریف تو دورم، عذرم را بپذیر، زیرا این دوری به اختیار من نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جانا به جان رسید ز عشق تو کار ما
دردا که نیستت خبر از روزگار ما
در کار تو ز دست زمانه غمی شدم
ای چون زمانه بد، نظری کن به کار ما
بر آسمان رسد ز فراق تو هر شبی
[...]
آنها که بودهاند ز دل دوستدار ما
در نیک و بد موافق و اندهگسار ما
وان جمع دوستان و عزیزان که بود خوش
زایشان همیشه عیش دل روزگار ما
رفتند از این زمانهٔ بدعهد، زیر خاک
[...]
آمد بهار خرم آمد نگار ما
چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما
آمد مهی که مجلس جان زو منورست
تا بشکند ز باده گلگون خمار ما
شاد آمدی بیا و ملوکانه آمدی
[...]
یارب به آب این مژه اشکبار ما
کان سرو ناز را، بنشان در کنار ما
از ما غبار اگر چه بر انگیخت، درد او
گردی به دامنش مرساد، از غبار ما
ای دل درین دیار، نشان و نام جوی
[...]
ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما
چونست حال آن صنم گلعذار ما
باشد عنایتش به سوی خستگان هجر
یا دارد او فراغتی از روزگار ما
بربود دل ز دستم و در پای غم فکند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.