مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما
بگو چگونه بگویم دمی ثنای شما
ز پادشاهی ایران زمینش ننگ آید
کسی که شد به سر کوی غمزدای شما
اگرچه رای تو بر درد و غصّهٔ دل ماست
به غیر صبر چه تدبیر رای رای شما
اگر رضای تو بر خون دل بود سهلست
مقدمّست به خون دلم رضای شما
به جان دوست که مرغ دل من غمگین
به هیچ روی ندارد بجز هوای شما
اگر به کلبهٔ احزان ما دهی تشریف
میان دیدهٔ روشن کنیم جای شما
به جای جان سر و زر کردهام فدا لیکن
محقّریست شدم شرمسار پای شما
بگفتمش که جهانی به تیغ هجر مکش
جواب داد که سهلست خون بهای شما
به درد هجر بمردیم آه اگر روزی
به درد ما نرسد نوبت دوای شما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق خود را ناتوان از ستایش معشوق میداند. رسیدن به کوی او را از پادشاهی ایران برتر میشمارد و در برابر خواست او جز صبر و تسلیم راهی نمیبیند. در پایان، از ستم هجران گلایه میکند. معشوق خونبهای او را ناچیز میشمارد و عاشق بیم دارد که درمانِ معشوق هرگز به درد او نرسد.
هوش مصنوعی: دعا کردن برای تو از جان و دل بر من واجب شده است؛ بگو چگونه میتوانم حتی لحظهای ستایش تو را چنانکه سزاوار است به زبان آورم؟
هوش مصنوعی: کسی که به کوی تو، که اندوه را میزداید، راه یافت، پادشاهی سرزمین ایران را مایهٔ ننگ خود میداند و آن را ناچیز میشمارد.
هوش مصنوعی: هرچند خواست تو این است که دل ما در درد و اندوه بماند، ما چارهای جز صبر نداریم، زیرا تصمیم همان است که تو میگیری.
هوش مصنوعی: اگر خشنودی تو در خون شدن دل من است، این کار بر من آسان است؛ خشنودی تو بر خون دل من مقدم است.
هوش مصنوعی: به جان دوست سوگند که پرندهٔ دل غمگین من به هیچ روی جز آرزوی تو را در سر ندارد.
هوش مصنوعی: اگر به خانهٔ غمزدهٔ ما قدم بگذاری، تو را در میان چشم روشن خود جای میدهیم.
هوش مصنوعی: افزون بر جان، سر و زر خود را هم فدای تو کردهام، اما این هدیه ناچیز است و از اینرو پیش پای تو شرمندهام.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم جهانی را با شمشیر جدایی نکش. پاسخ داد که خونبهای شما بیارزش و ناچیز است. «جهان» تخلص شاعر نیز هست؛ یعنی شاعر از معشوق خواسته است که او را با هجران نکشد.
هوش مصنوعی: از درد جدایی مردیم؛ افسوس اگر روزی نوبت درمان تو به درد ما نرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر سرم برود در سر وفای شما
ز سر برون نرود هرگزم هوای شما
بخاک پای شما کانزمان که خاک شوم
هنوز بر نکنم دل ز خاک پای شما
چو مرغ جان من از آشیان هوا گیرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.