کسی که مهر رخت را سرشت با گِل ما
هم او نهاد مگر داغ عشق بر دل ما
به روز حشر که خاکم به مهر بشکافند
به بوی عشق تو پیدا شود مفاصل ما
به طعنه جان طلبیدی ندارم از تو دریغ
قتیل عشق تو گشتم کجاست قاتل ما
ولی چه سود که در عشقت ای نگار شبی
به روز وصل تو آسان نگشت مشکل ما
نهال عشق کش از آب دیده پروردم
به غیر خون جگر زان نگشت حاصل ما
تو غایب از نظری ای نگار و خالی نیست
خیال روی تو یک لحظه از مقابل ما
به پایبوس تو هر شب امید میدارم
مگر که دست وصالی شود حمایل ما
به شَست زلف تو دیوانه میشود عاقل
پس از چه رو به تو دیوانه گشت عاقل ما
ز روشنایی روی تو خیره گشت دلم
چنانکه عکس جمال تو گشت حایل ما
به عشق روی تو از آب دیده محتشمم
که هست از دو جهان این قدر مداخل ما
میان زمرهٔ عشّاق بنده را جستند
فغان و بانگ برآمد که نیست داخل ما
امید بود که دور از تو یک زمان نشوم
دریغ آن همه اندیشههای باطل ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از عشقی سخن میگوید که از ازل در سرشت شاعر نهاده شده و تا روز رستاخیز با او میماند. شاعر از جانسپاری در راه محبوب، دوری و ناکامی در رسیدن به وصال، و حاصل نداشتن جز اشک و خون دل مینالد. خیال محبوب همواره پیش چشم اوست، اما در بیت پایانی اعتراف میکند که امید همیشه با محبوب بودن، پنداری باطل بوده است.
هوش مصنوعی: همان کسی که مهر و عشق چهرهٔ تو را در سرشت و گِل ما آمیخت، داغ عشق را نیز بر دل ما گذاشت. یعنی عشق تو از آغاز آفرینش در وجود ما نهاده شده است.
هوش مصنوعی: در روز رستاخیز که خاک گور مرا با مهربانی بشکافند، بندها و استخوانهای من بوی عشق تو را میدهند. یعنی عشق تو حتی پس از مرگ در ذرات وجودم باقی است.
هوش مصنوعی: تو از روی طعنه جانم را خواستی و من آن را از تو دریغ نمیکنم. من کشتهٔ عشق تو شدهام؛ کشندهٔ من کجاست که جانم را بگیرد؟
هوش مصنوعی: اما چه سود که در عشق تو، ای محبوب، هیچ شبی به روز وصل نرسید و گرهٔ کار ما گشوده نشد.
هوش مصنوعی: نهال عشقی را که با اشک چشم پرورش دادم، جز خون دل حاصلی برایم نداشت.
هوش مصنوعی: ای محبوب، تو از پیش چشم ما دوری، اما خیال چهرهات حتی یک لحظه از برابر ما دور نمیشود.
هوش مصنوعی: هر شب امید دارم که پای تو را ببوسم؛ شاید روزی دست وصال تو مانند حمایل بر گردن ما آویخته شود و در آغوشت بگیرم.
هوش مصنوعی: با قلاب و دام زلف تو هر خردمندی دیوانه میشود. پس جای پرسش نیست که چرا عقل ما نیز در عشق تو دیوانه شد.
هوش مصنوعی: دلم از درخشش روی تو چنان خیره شد که پرتو زیبایی تو خود پرده و مانعی میان ما و تو شد.
هوش مصنوعی: در عشق روی تو، اشک چشم مایهٔ ثروت و شکوه من شده است؛ همهٔ درآمد ما از دو جهان همین اشک است.
هوش مصنوعی: مرا در میان گروه عاشقان جستوجو کردند و فریاد برآمد که او از ما نیست. یعنی حتی عاشقان هم مرا در شمار خود نپذیرفتند.
هوش مصنوعی: امید داشتم که حتی یک لحظه از تو دور نشوم؛ افسوس که همهٔ آن اندیشهها خیالی باطل بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما
به وصل خویش مگر حل کنی تو مشکل ما
به درد عشق رخت ای نگار سنگین دل
بگو چه شد بجز از خون دیده حاصل ما
غم فراق و دل ریش و سینهٔ پر درد
[...]
ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیدا
وی روی تو در آینۀ کَون هویدا
تا شاهد حسن تو در آیینه نظر کرد
عکس رخ خود دید، دید شد واله و شیدا
هر لحظه رخت داد جمال رخ خودرا
[...]
بیاکه تا ز تو ای مه تهیست منزل ما
چراغ و مشعله ندهد فروغ محفل ما
چه سود روی عبادت به کعبه آوردن
چونیست قبله روی تو در مقابل ما
اجل چو محمل ما بندد از جهان باشد
[...]
در این چمن چه گلی باز شد به منزل ما
کز آن به باد فنا رفت غنچهٔ دل ما
ندیده روشنی دیدهٔ امید هنوز
فلک نشاند به یک دم چراغ محفل ما
دگر برای چه نخل امید بنشانیم
[...]
شبی که هجر بپرداخت از تو منزل ما
کدام غم که نزد حلقه بر در دل ما
شهید خنجر شوقیم وتا ابد شاید
که چشم ما نکند خیرباد قاتل ما
اسیر بادیه حیرتیم و میآید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.