جانم که در شکنجۀ هجران معذّبست
وجه خلاص او ز لقای مهذّبست
آن مقبل زمانه و مقبول خاص و عام
کز مکرمات ذات شریفش مرکّبست
آن نیک خواه خلق که لفظ مبارکش
بهر سکون فتنه فسون مجرّبست
روشن چو آفتاب بدیدم که ذات او
در اصفهان چو در شب تاریک کوکبست
در آرزوی خدمت او هر شبی مرا
چشمی تهی ز خواب و لبی پر زیار بست
از مدّت فراق ندانم چه روز رفت
زیرا که روزها همه در کسوت شبست
در هجر جان گدازش بر من ز زندگی
هر تهمتی که هست ازین جان بر لبست
ور نی برین صفت که منم بی حضور اوی
این زندگی نباشد، تعذیب قالبست
زین هجر جان گزای که چون مار شد دراز
گویی که حشو بستر من نیش عقربست
در باب خدمت ار چه که تقصیر می رود
باری به پنج وقت دعاها مرتبّست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه نامهای منظوم در اظهار اشتیاق به ممدوحی است که گویا «مهذّب» نام دارد. شاعر نخست او را خوشبخت، خیرخواه، آرامکنندهٔ فتنهها و ستارهٔ روشن اصفهان میستاید. سپس رنج دوری را وصف میکند: بیخوابی، روزهایی که چون شباند، زندگیای که تنها عذاب تن است و بستری که گویی پر از نیش عقرب است. در پایان از کوتاهی در خدمت عذر میخواهد و میگوید دستکم پنج وقت برای او دعا میکند.
هوش مصنوعی: جان من که در عذاب و شکنجهٔ دوری گرفتار است، تنها راه رهاییاش دیدار آن شخص پاکسرشت و آراسته است. «مهذّب» احتمالاً نام یا لقب ممدوح نیز هست.
هوش مصنوعی: او خوشبخت روزگار است و نزد خاص و عام پسندیده است، و ذات شریفش از بزرگواریها و خوبیها ساخته شده است.
هوش مصنوعی: او خیرخواه مردم است و سخن مبارکش برای آرام کردن فتنهها مانند افسونی آزموده و کارگر است.
هوش مصنوعی: مانند آفتاب بهروشنی دیدم که وجود او در اصفهان مانند ستارهای درخشان در شبی تاریک است.
هوش مصنوعی: هر شب از آرزوی خدمت او، چشمم از خواب خالی است و لبم پر از «یارب» گفتن و زاری.
هوش مصنوعی: نمیدانم در این مدت جدایی چند روز گذشته است، چون همهٔ روزها برایم مانند شب تیره است.
هوش مصنوعی: در دوری جانگدازِ او، اگر کسی مرا به زنده بودن متهم کند، تنها از آن روست که جانم هنوز بر لب مانده و نرفته است؛ یعنی در آستانهٔ مرگم.
هوش مصنوعی: وگرنه در این حالی که من بی حضور او دارم، این زندگی نیست، بلکه تنها عذاب دادن تن است.
هوش مصنوعی: این جدایی جانگزا مانند مار دراز شده است و گویی پُرِ بستر من نیش عقرب است و آرام نمیگیرم.
هوش مصنوعی: هرچند در خدمت کردن به او کوتاهی میکنم، دستکم در پنج وقت نماز برایش دعا میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر کاینات آنچه یقین فرض و واجبست
مهر و محبت اسدالله غالبست
انسان ندانمش که نداند بهین قوم
آنرا که هل اتی علی الانسان مناقبست
فرقست از آنکه زاده ی دین آمد از ازل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.