صدر آزادگان کریم الدّین
که همه رسم تو کرم بودست
صیت تو همچو فکرت حکما
آسمان و زمین بپیمودست
گرچه در خدمت تو این کهتر
پیش از این انبساط بپیمودست
اول الدّن درد حالی را
زحمتی از نوت در افزودست
چشم دارد کز آن شراب لطیف
که چواشکی ز چشم پالودست
بوی او دست عقل بر بستست
رنگ او پای عیش بگشودست
طبعش از چنگ زهره حلقۀ لهو
به سنان شعاع بر بودست
پرتو عکس او صیقل نور
کلف از روی ماه بزدودست
روی مرّیخ از آن چنان لعلست
که سر انگشت از آن بیالودست
تابی از وی به آفتاب رسید
چهره از عکس او بیندودست
از لطیفی که هست جوهر او
خردش جز به وهم نبسودست
هر کجا رنگ و بوی او آمد
لاله و مشک توده بر تو دست
مستی از چشم او بشاید دید
هر که وصفش بگوش بشنودست
قطره یی زو بجای گلگونه
گل رعنا به چهره بر سودست
همچو رای توپیر و نورانی
همچو طبعت لطیف و اسودست
چه بود مدح بیش از این کو را
آنکه کردش حرام بستودست
دستگیری مرا به قدری از آن
کم ز غمها روان بفرسودست
ز آنکه بیمارم و طبیب مرا
نوشداروی صرف فرمودست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه درخواستی منظوم از کریمالدین برای فرستادن شراب است. شاعر پس از ستایش بخشندگی و آوازهٔ ممدوح و پوزش از گستاخیهای پیشین، با تصویرهای اختری چون زهره و ماه و مریخ و خورشید، شرابی لطیف و کهنه را وصف میکند. در پایان با ظرافت میگوید حتی کسی که شراب را حرام کرده آن را ستوده است، و درخواست خود را با این بهانه توجیه میکند که بیمار است و پزشک برایش شراب ناب تجویز کرده است.
هوش مصنوعی: ای سرور آزادگان، کریمالدین، که همیشه شیوه و آیین تو بخشندگی بوده است.
هوش مصنوعی: آوازهٔ تو مانند اندیشهٔ حکیمان، همهٔ آسمان و زمین را درنوردیده است.
هوش مصنوعی: هرچند این بندهٔ کوچک پیش از این هم در خدمت تو گستاخی و بیتکلفی بسیار کرده است،
هوش مصنوعی: اکنون، چنانکه در مثل گفتهاند «آغاز خم دُرد است»، درخواست تازهای کرده و زحمتی نو بر زحمتهای پیشین تو افزوده است.
هوش مصنوعی: چشم امید دارد که از آن شراب لطیفی بهرهای ببرد که مانند اشک از چشم، صاف و پالوده شده است.
هوش مصنوعی: بوی این شراب دست عقل را بسته و رنگش راه شادی و خوشی را گشوده است.
هوش مصنوعی: سرشت این شراب با نیزهٔ پرتو خود، حلقهٔ طرب را از چنگ زهره، نوازندهٔ آسمان، ربوده است؛ یعنی از زهره هم شادیآفرینتر است.
هوش مصنوعی: بازتاب روشنی آن، مانند صیقلدهندهای، لکههای تیره را از چهرهٔ ماه پاک کرده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ مریخ از آن رو چنین سرخ و لعلگون است که سرانگشت خود را به این شراب آلوده است.
هوش مصنوعی: پرتوی از آن به خورشید رسید و خورشید چهرهٔ خود را با بازتاب آن اندوده و روشن کرده است.
هوش مصنوعی: از بس جوهر آن لطیف است، خرد جز در خیال و پندار به آن دست نزده است.
هوش مصنوعی: هر جا رنگ و بوی آن رسیده، گویی لاله و مشک بر هم انباشته شده است.
هوش مصنوعی: هر کس وصف این شراب را تنها با گوش شنیده باشد، مستی را در چشمانش میتوان دید.
هوش مصنوعی: گل رعنا به جای سرخاب، قطرهای از آن را بر چهرهٔ خود مالیده است.
هوش مصنوعی: این شراب مانند اندیشهٔ تو کهنه و روشن است و مانند طبع تو لطیف و آرام و صاف است.
هوش مصنوعی: چه ستایشی بالاتر از این که همان کسی که آن را حرام کرده، خود آن را ستوده است؛ اشاره به ستایش شراب بهشتی در قرآن.
هوش مصنوعی: با اندکی از آن شراب دستگیریام کن، زیرا جانم از اندوهها فرسوده شده است.
هوش مصنوعی: چون بیمارم و پزشکم برایم نوشداروی ناب، یعنی شراب خالص، تجویز کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
[...]
به خدایی که در پرستش خویش
آسمان را رکوع فرمودست
دست حکمش به کیلهٔ خورشید
خرمن روزگار پیمودست
که ز چشمم به عشق خدمت تو
[...]
چشمم از گریه دوش ناسودست
تا سحر گه سرشک پالودست
گر نخفتست چشم من شاید
چشم او باری از چه نغنودست
روزها شد که آن نگارین روی
[...]
همه رنگی تکلف اندودست
جز سپیدی که او نیالودست
ای کریمی که در ستایش تو
عقل کل را زبان بفرسودست
خاک شد زیر پای همّت تو
و هم کوسر بر آسمان سودست
دست دریا و کان فرو بستت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.